تعابیر مدیریت معاصر


+ رنو سامسونگ موتورز (RSM) ستاره ای از سرزمین کره

مقدمه

همه ما نام سامسونگ برترین شرکت کره جنوبی را شنیده ایم و با محصولات الکترونیک و لوازم خانگی آن آشنایی داریم ولی شاید تصور خودروهایی با برند سامسونگ چندان به ذهن آشنا نباشد.  تاسیس شرکت سامسونگ موتورز  برآمده از آرزوی مدیریت وقت گروه سامسونگ بود. زمانی لی کان هی[1] رهبر قدرتمند گروه سامسونگ اعلام نمود که استراتژی او برای سال 2020 دستیابی به جایگاه یکی از بزرگترین سازندگان خودرو جهان خواهد بود. او برای این کار، سرمایه گذاری 13 میلیارد دلاری را درنظر گرفته بود. لی کان هی معتقد بود سامسونگ برای بقا راهی ندارد جز آنکه به یک شرکت درجه اول در تمام زمینه ها تبدیل شود. لی براین باور بود که تغییرات در 5 تا 10 سال آینده بی تردید بیش از تغییرات 100 سال گذشته خواهدبود، همانگونه که تغییرات 100 سال گذشته بیش از تغییرات 500 سال پیش تاکنون بوده است. لذا خالی از لطف نخواهد بود با فراز و فرود فعالیت این شرکت خودروسازی که در سالهای گذشته با شعار "تساهل در کیفیت، هرگز" عنوان شرکت پیشرو در جلب رضایت مشتریان و تولید کننده باکیفیت ترین خودروهای کره جنوبی را داشته ، آشنا بشویم.

 تاریخچه شرکت سامسونگ

کلمه سامسونگ در زبان کره‌ای «سه ستاره» [2] معنی می‌دهد. گروه سامسونگ در سال ۱۹۳۸ توسط  " لی بیونگ چول"[3]  به عنوان یک شرکت بازرگانی تأسیس شد و بیشترین حجم کاری خود را بر صادرات ماهی و میوه و سبزی به چین قرار داد. طی یک دهه، با رشدی بسیار سریع، سامسونگ به یکی از ۱۰ شرکت بزرگ کره تبدیل گردید. در سال ۱۹۶۹ شرکت سامسونگ الکترونیک در گروه سامسونگ متولد شد. این شرکت در دهه ۱۹۷۰ با سرمایه گذاری در صنایع سنگین، صنایع شیمیایی و پتروشیمی و ساخت کشتی، راه صنعتی شدن را درپیش گرفت. اکنون سامسونگ برترین شرکت کره جنوبی و یکی از شرکت‌های بزرگ در زمینه الکترونیک و فناوری اطلاعات دنیا می باشد. در اوت سال ۲۰۰۵، بیزینس ویک [4] سامسونگ را بهترین مارک تولید کننده لوازم برقی معرفی کرد.

سامسونگ موتورز

در سالهای میانی دهه 90میلادی " لی کان هی " مدیر عامل وقت شرکت سامسونگ رویای خود برای ایجاد شرکت تولید خودرو را عملی نمود. افق پیش رو برای این شرکت بهره گرفتن از توان شرکتهای قدرتمند گروه مانند سامسونگ الکترونیک بود. این شرکت در سال 1994 میلادی با نام سامسونگ موتورز تاسیس شد و از سال 1998 فروش خودرو را آغاز کرد. ولی متاسفانه مدیران سامسونگ زمان نامناسبی را برای برآوردن آرزوی بزرگ خود انتخاب کرده بودند. شروع به کار شرکت مصادف با بحران مالی شرق آسیا بود و این شرکت در بحران مالی سال 1997 آسیب دید و به این دلیل فعالیت شرکت چندان نپائید.  در بررسی که در سال 2001 توسط مجله فایننشیال تایمز انجام شد، این مجله علت این شکست را سکوت مدیران ارشد گروه سامسونگ در برابر تصمیم اشتباه مدیر بسیار پرقدرت شرکت سامسونگ، در زمانی که تب اتومبیل سازی بر او مستولی شده بود ، دانسته است . فایننشیال تایمز در مقاله خود گفته است با اینکه مدیران ارشد شرکت سامسونگ موافق سرمایه گذاری سنگین در بازار در حال اشباع خودرو نبودند ولی اجازه مخالفت با مدیر عامل برجسته شرکت را به خود ندادند و بسیاری از آنها تنها با سکوت با این سرمایه گذاری مخالفت کردند اما وقتی شرکت با شکست روبرو شد مخالفتها آشکار گردید و «لی» ابراز شگفتی کرد که چرا آنها آنچه را در دل داشتند در آن زمان آشکارا بیان نکرده اند. بهر حال گروه سامسونگ برای کاهش زیان ناشی از این شکست، تصمیم به فروش شرکت سامسونگ موتورز گرفت. در ابتدا مذاکراتی برای فروش با شرکت دوو صورت گرفت ولی شرکت دوو نیز یکی از شرکتهایی بود که تحت تاثیر بحران اقتصادی ورشکسته و  توسط شرکت GM خریداری شد. شرکت هیوندای نیز یکی از متقاضیان خرید سامسونگ موتورز  بود ، اما رقابت و کشمکش های موجود میان گروه سامسونگ و گروه هیوندای مانع از این امر گردید. هوندا و فولکس واگن شرکتهای دیگری بودند که در لیست خریداران می توانستند قرار بگیرند ولی همکاری فنی شرکت سامسونگ موتورز با شرکت نیسان به عنوان یک شریک جهانی و به اشتراک گذاشتن تکنولوژی و تخصص مهندسی با این شرکت یکی از دلایلی بود که رنو را به عنوان سهامداران اصلی نیسان ترقیب به خرید سامسونگ موتورز نمود. مذاکرات با شرکت رنو از دسامبر سال 1998 آغاز شد و در سپتامبر سال 2000، رنو 70 درصد سهام سامسونگ موتورز را به ارزش 512 میلیون دلار خرید. هم اکنون 80.1 درصد سهام شرکت متعلق به گروه رنو و 19.9 درصد سهام شرکت متعلق به شرکت سامسونگ کارد[5] می باشد . این شرکت هم اکنون تحت عنوان رنو سامسونگ موتورز (RSM  ) در حال فعالیت می باشد. شرکت رنو با خرید سهام شرکت سامسونگ موتورز ، بر اساس توافقنامه ای با گروه سامسونگ  تا سال 2020 مجوز استفاده از نام سامسونگ کسب نمود. با توجه به افزایش ارزش و محبوبیت نام تجاری سامسونگ ، شرکت رنو متمایل به استفاده از این نام در مناطقی که نام تجاری رنو در آنجا ضعیف است ، می باشد.

رنو سامسونگ موتورز (RSM  )

شرکت رنو با اتحادهای هوشمندانه ای که در سالهای پایانی قرن بیستم انجام داد. با قدمهای استواری گام به قرن بیست و یکم گذاشت . اتحاد استراتژیک رنو – نیسان یکی از موفق ترین اتحادها در صنعت خودرو به شمار می رود. این شرکت پس از اتحاد فوق و با به اشتراک گذاشتن بازارها و زنجیره های تامین ، طراحی ، تولید و فروش با متحد خود، اقدام به تسخیر بازارهای گوناگون نمود . امروزه رنو ایجاد کنسرسیومهایی با نیسان، سامسونگ و داچیا، به عنوان یک خودروساز برجسته و به‌عنوان یک قطب صنعتی بزرگ در دنیا به شمار می‌آید.

در حال حاضر کارخانه فوق مدرن رنو- سامسونگ در بوسان[6] - دومین شهر پرجمعیت کره جنوبی بعد از سئول - با قابلیت تولید 300 هزار دستگاه خودرو در سال مشغول به کار می باشد. همچنین با توجه به اینکه رنو علیرغم داشتن چند کارخانه تولید محصول در آسیا ، دارای مرکز R&D  در این قاره نمی باشد. بنابراین شرکت  RSM در نوک پیکان تلاش گسترده رنو برای  گسترش بازار رو به رشد آسیا قرار دارد.  کره جنوبی هم اکنون چهارمین بازار بزرگ رنو است و شرکت رنو با نام تجاری جدید رنو- سامسونگ قادر به کسب 1/10 درصد از بازار فروش کره جنوبی شده است. به غیر از بازار کره طبق تقسیم کار صورت گرفته در گروه رنو – نیسان تمرکز شرکت رنو- سامسونگ بر غولهای اقتصادی آینده (معروف به کشورهای [7]BRIC) و بخش هایی از اروپا می باشد .

محصولات

در حال حاضر ، شرکت رنو سامسونگ موتورز (RSM) با خودرو 5SM از جایگاه مناسبی در بازار خودرو کره جنوبی برخوردار است. هم اکنون این شرکت در حال تغییر فاز طراحی و تولید محصولات خود از محصولات مبتنی بر محصولات نیسان[8]  به محصولات مبتنی بر محصولات رنو[9]  می باشد.  به عنوان مثال نسل جدید خودروSM3، که در ابتدا مبتنی بر نیسان سیلفی[10] بود اکنون  بیشتر به نسل جدید خودرو مگان نزدیک است. در حال حاضر این شرکت مشغول تولید  محصول متفاوتی می باشد که با توجه به شرایط در بازارهای مختلف با نامهای متفاوت عرضه می گردد.

علامت گریل جلو. رنو سامسونگ

در حال حاضر محصولات زیر در شرکت رنو سامسونگ موتورز تولید می گردد:

1. QM5 :این خودور بر اساس نیسان قشقایی به عنوان  اولین  [11]CUV شرکت RSM ساخته شد و هم اکنون در بازارهای صادراتی با نام تجاری رنو کولسو[12] به فروش می رسد.

QM5

2.SM7  : این خودرو یک سدان لوکس سایز متوسط[13] می باشد که بر اساس  پلتفرم J31  نیسان طراحی شده است. لازم به ذکر است که خودروهای نیسان تینا[14] (در بازارهای آسیایی) و نسل ششم نیسان ماکسیما (در شمال امریکا) بر اساس این پلتفرم ساخته شده است.

3. NEW SM7 : پروژه‌ای که ماحصل 32 ماه تلاش مهندسان شرکت و همچنین صرف هزینه‌ای بیش از 270 میلیون یورو بود که سرانجام به نتیجه‌ای دلنشین مبدل گشت. این خودرو بر اساس نسخه کشیده از نسل سوم (L43) SM5  ساخته شده است و قرار است در پایان سال 2011 ارائه شود.

4.SM5: این خودرو در سال 1995 بر اساس  نیسان سفیرو [15]  و نیسان ماکسیما ساخته می شد .

 نسل اول SM5

در سال 2005 این خودرو تحت عنوان نسل دوم طراحی مجدد گردید. طی سالهای 2008-2010، این خودرو کشورهای حاشیه خلیج فارس و مکزیک، تحت عنوان فروخته شد به عنوان رنو سافرن[16] فروخته شده است.

 نسل دوم   SM5

 New SM5  : این خودرو بر اساس رنو لاگونا[17]  ساخته شده است. در تاریخ 18 ژانویه 2010 نسل سوم این خودرو رونمایی شد، این مدل در کنار مدلهای قبلی فروخته شده است. در حال حاضر نسل جدید خودرو با موتورهای 4 و 6 سیلندر در دسترس است و در آینده نزدیک این خودرو با موتورهای دیزلی نیز عرضه خواهد گردید.

5.SM3 : این خودرو بر اساس نسل اول نیسان سیلفی بلوبرد[18] ساخته شده است. این خودرو داری چهار نسخه (ورژن) و دو موتور است. این خودرو در مکزیک ، کلمبیا و مصر به نام رنو اسکالا[19] ، در اوکراین و روسیه تحت نام نیسان آلمرا [20]کلاسیک و در خاورمیانه تحت  عنوان نیسان سانی[21]  عرضه  شده است.

 در ژوئیه 2009 با توجه به ارائه نسل جدید خودرو SM3 ، نسل اول این خودرو ا به SM3 CE (نسخه کلاسیک) تغییر نام داد. شرکت اعلام نموده است تا زمانی که  تقاضا برای مدل کلاسیک خودرو در بازار وجود دارد تولید آن ادامه خواهد داشت.

6. SM3 Z.E. : در آوریل 2009، نسخه طراحی  مجدد شده خودرو SM3 در نمایشگاه خودرو سئول رونمایی شد. این خودرو بر اساس ناچ بک[22] مگان III با تغییراتی در تزئینات داخلی و ساخته شده است.

7. SV110   (Yamouzine) :این کامیونت سبک تجاری براساس کامیونت یک تن نیسان که با نام تجاری اطلس در ژاپن عرضه می گردد، ساخته شده است . این خودرو در اروپا، استرالیا و چین با  نام تجاری نیسان کابستار[23] ، در اروپا با نام رنو ماکسیتی[24] و در آسیا با نام سامسونگ110 SV به فروش می رسد.

8.بیگ ثامب[25] : کامیون11 تنی ~ 19 – تن بیگ ثامب، یک خودروی تجاری سنگین است که بر اساس طراحی بیگ ثامب نیسان دیزل ساخته شده است.

 

محصولات آینده :

شرکت رنو سامسونگ موتورز علاوه به روز آوری محصولات جاری ، برای پاسخگوئی به تقاضاهای موجود بازار ، اقدام به طراحی محصولات جدید نموده است این محصولات عبارتند از:

9.  FM5 : بر اساس رنو گراند سنیک[26] یک کامپکت[27] MPV [28]است . این خودرو در ابتدا بر روی شاسی مگان طراحی گردید . هم اکنون نسل سوم این خودرو با 7 صندلی طراحی شده است.

10.  SM1 : این خودرو براساس رنو کلیو[29] که یک سوپر مینی پر طرفدار است در حال طراحی و ساخت است.

وضعیت بازار و تولیدات

طبق نظرسنجی گسترده سالیانه ، موسسه بینش بازاریابی[30] برترین رتبه کیفیت در بازار کره جنوبی برای نهمین سال متوالی، به شرکت رنو سامسونگ موتورز اعطا گردید.  فلسفه رنو سامسونگ موتورز "تساهل در کیفیت، هرگز" می باشد. نظرسنجی انجام شده با پرسشنامه ای مشتمل بر هشت مورد و در سه گروه، میزان رضایت بیش از 100 هزار مشتری یا افراد مایل به خرید را مورد سنجش قرار داده است. کیفیت محصول(کیفیت اولیه، قابلیت اطمینان، طراحی، قابلیت بازاریابی)، کیفیت خدمات(فروش، پس از فروش) و رضایت مشتری(تنش زایی، رضایت نهایی) مهمترین موضوعات مورد بررسی بوده است. رنو سامسونگ موتورز در مجموع مقام برتر کیفیت در بازار کره جنوبی را به خود اختصاص داد. در فروش نهایی نیز برند رنو سامسونگ موتورز از مجموع هشت گروه، در شش گروه مقام اول را کسب کرده است.

همچنین طبق گزارش سالانه شرکت رنو، رشد فروش شرکت RSM  در سال 2010 برابر 6/18 درصد بوده است. بیشترین آمار فروش مربوط به خودروهای  SM3  و SM5  می باشد . خودرو SM3 پرفروش ترین خودرو در کلاس خود در بازار کره جنوبی می باشد. خودرو SM5  سومین خودرو پرفروش در کلاس خود و پنجمین خودرو پرفروش در کل بازار کره جنوبی می باشد.با اینحال در سال 2010 فروش خودروهای  SM7 و QM5 به ترتیب 9/26 و 4/35 درصد در بازار کره کاهش داشته است.  

طبق گزارش پایگاه خبری 'جاست اوتو' ، صادرات گروه خودروسازی رنو - سامسونگ از سال 2000 میلادی تا پایان سه ماهه اول سال 2011 میزان به بیش از 400 هزار دستگاه رسیده است. همچنین این شرکت در نیمه اول سال 2011 رکورد صادرات 70.914 دستگاه خودرو را شکست . آمار صادرات شش ماهه اول سال 2010 برابر 50.160دستگاه بوده است. بیشترین تقاضا در بازارهای صادراتی برای خودرو متوسط SM5 می باشد. البته طی این دوره تقاضا برای خودرو کوچک SM3 و خودرو QM5  در کلاس  CUV  که در برخی بازارهای صادراتی به رنو کلوسو معروف است. ثابت می باشد.

منابع :

 1.    Annual Report 2009- -Renualt (گزارش سالیانه  2009 شرکت رنو)

2.    Earnings Report 2010 -Renualt (گزارش مالی سال 2010 شرکت رنو )

3.     http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Renault_Samsung_Motors&oldid=27311699

4.     FINANCIAL TIMES, OCT 2001

5.     www.fortune.com

6.     http://www.just-auto.com/

7.     http://www.koreatimes.co.kr/www/news/biz/2011/11/123_99458.html

8.   http://www.renault.co.ir/

9.   http://www.renaultsamsungm.com/www.samsung.com

10.http://www.renault.com/en/groupe/strategie/pages/qualite.aspx

 


[1] LEE KUN HEE

[2] Tri-Star

[3] Lee Byung-chull

[4] BusinessWeek

[5] Samsung Card

[6] Busan

[7]  Brazil, Russia, India and China

[8] Nissan Based

[9] Renault Based

[10] Sylphy

[11] crossover utility vehicle

[12] Koleos

[13] mid-size

[14] Teana

[15] Cefiro

[16] Safrane

[17] Laguna III

[18] Sylphy Bluebird

[19] Renault Scala

[20] Almera

[21] Sunny

[22] (Notchback):خودروهایی هستند که در صندوق عقب، شیشهٔ عقب را هم شامل می‌شو مانند زانتیا است.

[23] Cabstar

[24] Maxity

[25] Big Thumb

[27] compact

[30] Marketing Insight

 منبع: اندیشه گستر سایپا

نویسنده : سمانه کمالی فر ; ساعت ۱:٥٩ ‎ب.ظ ; چهارشنبه ۱۳٩۱/٩/٢٢
تگ ها: تفکر صنعتی
comment نظرات () لینک

+ ناتو (NATO)

ناتو واژه مخفف عبارت انگلیسی سازمان پیمان آتلانتیک شمالی است (North Atlantic Treaty Organization) که در حال حاضر 28 کشور از آمریکای شمالی و اروپا عضو آن هستند.

 اعضای ناتو عبارتند از: اسپانیا، استونی، اسلوواکی، اسلوونی، انگلیس، ایتالیا، ایسلند، آلبانی، آلمان، آمریکا، بلژیک، بلغارستان، پرتغال، ترکیه، جمهوری چک، دانمارک، رومانی، فرانسه، کانادا، کرواسی، لتونی، لوکزامبورگ، لهستان، لیتوانی، مجارستان، نروژ، هلند و یونان عضو آن هستند.

ناتو سازمانی است که در دوران پس از جنگ جهانی دوم برای اجرای پیمان آتلانتیک شمالی در سال ۱۹۴۹ تشکیل شد. در سال‌های اولیه بعد از جنگ جهانی دوم و در واکنش به توسعه طلبی‌های شوروی سابق در کشورهای اروپای شرقی و مرکزی در ماه مارس سال ۱۹۴۸ پنج کشور انگلیس، فرانسه، بلژیک، هلند و لوکزامبورگ با امضای معاهده بروکسل اتحادیه دفاع جمعی را تشکیل دادند.

سپس آنها از کشورهای دانمارک، ایسلند، ایتالیا، نروژ و پرتغال دعوت به پیوستن به این فرایند کردند. دو ماه بعد با پیوستن کانادا و آمریکا به این جمع در چهارم آوریل سال ۱۹۴۹ پیمان آتلانتیک شمالی در واشنگتن به امضا رسید و سازمان ناتو تشکیل شد.

قلب پیمان ناتو ماده پنج آن است که در آن کشورهای امضا کننده توافق کرده‌اند حمله نظامی علیه یک یا چند کشور عضو در اروپا یا آمریکای شمالی را به عنوان حمله به تمامی کشورهای عضو تلقی کنند و به مقابله آن برخیزند.

طبق ماده ۹ پیمان آتلانتیک شمالی برای سازمان ناتو یک ساختار متمرکز متشکل از نهادهای نظامی و مدنی در نظر گرفته شده است. در رأس ناتو شورای آتلانتیک شمالی متشکل از وزرای کشورهای عضو قرار دارد که حداقل هر دو سال یک بار تشکیل جلسه می‌دهد. این شورا بالاترین مرجع تصمیم گیری در پیمان ناتو است و تصمیمات آن به اتفاق آرا اتخاذ می شود.

از آنجا که ناتو برای مقابله با تهدیدات نظامی شوروی سابق و پیمان ورشو تأسیس شده بود برای این سازمان یک سیستم کامل فرماندهی نظامی برای جنگ‌های احتمالی در نظر گرفته شده که متشکل از رؤسای ستادهای ارتش کشورهای عضو و سه سرفرماندهی شامل فرماندهی اروپایی، فرماندهی اقیانوس اطلس و فرماندهی انگلیس است.

مقر ناتو ابتدا در فرانسه قرار داشت اما پس از آن که ژنرال دوگل سال ۱۹۶۶ در اعتراض به سیطره آمریکا بر این سازمان از فرماندهی نظامی ناتو خارج شد به بروکسل منتقل شد.

آمریکا در چارچوب پیمان ناتو حدود ۳۰۰ هزار نیروی نظامی و تعدادی از کلاهک‌های هسته‌ای خود را برای مقابله با تهدیدات شوروی در آلمان غربی و سایر کشورهای اروپای غربی مستقر کرد که پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد که موجودیت پیمان ناتو به عنوان یک سازمان نظامی را زیر سؤال می برد به تدریج در صدد انتقال آنها به سایر مناطق برآمده است.

اگرچه فروپاشی شوروی و وحدت آلمان در سال ۱۹۹۰ موجب شد که نقش نظامی ناتو زیر سؤال برود اما اعضای این سازمان با تمرکز بر ناتو به عنوان یک سازمان سیاسی متولی حفظ ثبات بین المللی در اروپا در صدد گسترش آن نیز برآمده اند.

پس از تشکیل ناتو در سال ۱۹۴۹ با عضویت ۱۲ کشور به مرور کشورهای عضو آن افزایش یافته است. یونان و ترکیه در سال ۱۹۵۲، آلمان در سال ۱۹۵۵، اسپانیا در سال ۱۹۸۲ و جمهوری چک، مجارستان و لهستان در سال ۱۹۹۹ به ناتو پیوسته‌اند.

همچنین در گسترش این سازمان به شرق در سال 2004 با پیوستن کشورهای بلغارستان، استونی، لتونی، لیتوانی، رومانی، اسلواکی و اسلوونی تعداد اعضای ناتو به ۲۶ کشور افزایش یافته است.

در مرحله جدید گسترش اعضای ناتو، با پیوستن کشورهای آلبانی و کرواسی از ابتدای آوریل 2009 تعداد اعضای این سازمان به 28 کشور افزایش یافت

علاوه بر این ناتو اکنون در چارچوب جنگ علیه تروریسم در صدد ایفای نقش در سایر مناطق جهان از جمله افغانستان و عراق برآمده است. تأکید بیانیه هفدهمین اجلاس سران ناتو در استانبول بر اعزام تعداد بیشتری نیروی نظامی به افغانستان و آموزش نیروهای نظامی عراق توسط ناتو بیانگر تمایلات جدید ناتو است

نویسنده : سمانه کمالی فر ; ساعت ۱٠:٥۸ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳٩۱/٩/۱٢
comment نظرات () لینک

+ اپک (APEC)

مجمع همکاری اقتصادی آسیا - اقیانوس آرام (APEC) مجمعی است اقتصادی متشکل از یک گروه از کشور‌ها که در سواحل اقیانوس آرام قرار دارند.

محور مباحث اجلاس مجمع همکاری آسیا - اقیانوس آرام، اقتصاد منطقه‌ای، همکاری، تجارت و سرمایه گذاری است.

براساس آمار ارائه شده، کشور‌های عضو اپک 60 درصد اقتصاد جهانی را نمایندگی می‌کنند. در طول سال نیز وزرای اقتصاد اپک به منظور ایجاد هماهنگی‌های بیشتر جلساتی را برگزار می‌کنند. مقر اَپک شهر سنگاپور است.

سران کشور‌های اپک نیز سالی یک بار در اجلاس سران این مجمع شرکت می‌کنند، البته در این اجلاس سالیانه هیات نمایندگی تایوان به سرپرستی یکی از وزرای دولت این کشور حضور پیدا می‌کند.

اجلاس سران اپک به طور دوره‌ای در کشور‌های عضو برگزار می‌شود و طبق رسم معمول، سران کشور‌ها باید با لباس سنتی کشور میزبان در اجلاس شرکت کنند.

تاریخچه

در ژانویه سال 1989 باب هاوک نخست وزیر استرالیا خواستار افزایش همکاری میان کشور‌های منطقه اقیانوس آرام شد.

در پی درخواست نخست وزیر استرالیا کشورهای حاشیه اقیانوس آرام اولین اجلاس خود را تحت عنوان مجمع همکاری اقتصادی آسیا - اقیانوس آرام در کانبرا پایتخت استرالیا برگزار کردند. در این اولین اجلاس وزرای 12 کشور حاشیه اقیانوس آرام شرکت کردند.

اولین اجلاس سران اَپک نیز در سال 1993در آمریکا برپا شد. در این اجلاس، سران کشور‌های حاشیه اقیانوس آرام بر سر کاهش محدودیت‌ها و موانع تجارت میان کشور‌های عضو و ایجاد مجمعی در منطقه آسیا و اقیانوس ارام جهت توسعه همکاری‌های اقتصادی به توافق رسیدند. بر اساس یکی دیگر از مفاد توافق مقرر شد دبیرخانه اپک نیز در سنگاپور تاسیس شود.

در اجلاس سال 1994 نیز اعضا بر سر کاهش 5 درصدی میزان تعرفه‌های تجاری کشور‌های صنعتی تا سال 2010  و کشور‌های در حال توسعه اَپک تا سال 2020 به توافق رسیدند.

نهاد مشورت اقتصادی اَپک  نیز در سال 1995 تحت عنوان آباک اعلام موجودیت کرد. در این نهاد سه مدیر اجرایی اقتصادی به نمایندگی از هر کشور عضو اَپک حضور دارند

این شورا در واقع  یکی از ارگان‌های نشست مجمع همکاری‌های اقتصادی آسیا- اقیانوس آرام می‌باشد که در آن 3 نفر از هر 21 عضو مجمع یعنی کشورهای عضو سازمان شرکت می‌کنند. به طور مرسوم از طریق همین ساختار توصیه‌هایی درباره مهم‌ترین مسائل اقتصادی و همکاری سرمایه‌ای به رهبران کشورهای عضو مجمع همکاری های اقتصادی آسیا - اقیانوس آرام داده می‌شود.

نویسنده : سمانه کمالی فر ; ساعت ۱٠:٥۱ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۳٩۱/٩/۱٢
comment نظرات () لینک

+ “یا حسین”

حسین بیشتر از آب تشنه لبیک بود ، اما افسوس که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او را بی آبی نامیدند.

دیدم عده ای مرده ی متحرک را که بر یک زنده ی همیشه جاوید عزاداری می کنند .

نویسنده : سمانه کمالی فر ; ساعت ۱۱:٠۱ ‎ب.ظ ; پنجشنبه ۱۳٩۱/٩/٢
comment نظرات () لینک